مراسم تجلیل از خانم سلاف فواخرجی، بازیگر مطرح سوری و ستاره سینمای جهان عرب، ظهر دوشنبه ۲۰بهمنماه پس از اکران فیلم «سرزمین فرشتهها» که نقش اول آن را بر عهده داشت، در پردیس ملت برگزار شد؛ آیینی که با حضور جمعی از مدیران فرهنگی، سینمایی و شهری کشور، حالوهوایی احساسی و متفاوت به خود گرفت و به محفلی برای تأکید بر نقش هنر در روایت رنجهای انسانی، بهویژه مادران و کودکان مظلوم غزه تبدیل شد.
به گزارش روابط عمومی جشنواره فیلم فجر، منوچهر شاهسواری، منوچهر محمدی و بابک خواجهپاشا روی صحنه حاضر شدند. شاهسواری به سلاف خوشامد گفت و افزود: وقتی کسی را با نام کوچک صدا میکنیم، یعنی او را جزئی از خانواده خود میدانیم. ما شما را با قلبمان در فیلم سرزمین فرشتهها دیدیم. امیدوارم هیچ مادری در جهان گرفتار چنین مصیبتی نشود. وی افزود: جنگ بیانصاف است و بیشترین آسیب را به مادران و کودکان میزند. آرزو دارم هیچ انسانی در هیچ نقطهای از جهان چنین رنجی را تجربه نکند.
محمدی نیز با خوشامدگویی به زبان عربی، ایران را سرزمین شعر و هنر خواند و سلاف فواخرجی را بازیگری شجاع و متعهد توصیف کرد.
سپس خواجهپاشا کارگردان فیلم اظهار کرد: امیدوارم روزی که از ما پرسیده شود برای کودکان مظلوم چه کردید، بتوانیم این فیلم را بهعنوان پاسخ ارائه دهیم. تلاش کردیم به اندازه توان خود، مظلومیت این بچهها را روایت کنیم.
همچنین سلاف فواخرجی بیان کرد: برای نخستین بار است که فیلم را روی پرده میبینم. بسیار احساساتی شدم و افتخار میکنم که بخشی از این پروژه بودم. از ابتدا با دلم کار کردم تا در روز قیامت پاسخی برای کودکان مظلوم غزه داشته باشم. او با قدردانی از عوامل پروژه افزود: این فیلم نتیجه ایمان همه عوامل است. من چیزهای زیادی آموختم و با افتخار میگویم در سرزمین فرشتهها حضور داشتم؛ سرزمینی که به صلح و مادرانگی ایمان دارد.
در بخش دیگری از مراسم، مهدی چمران گفت: یکی از پراحساسترین موضوعات برای ایرانیان، مسأله غزه و آزادی قدس است. این فیلم با بیانی زیبا و عمیق، انسان را تحت تأثیر قرار میدهد و احساس مادران را به تصویر میکشد.
علیرضا زاکانی شهردار تهران نیز فیلم را روایتی از «حقیقتی تلخ و بیدارکننده» دانست و تأکید کرد: این اثر بدون اغراق یکی از بهترین فیلمهایی بود که دیدهام و نشاندهنده شجاعت هنرمندان در روایت رنج مردم غزه است.
این مراسم با تقدیر نهایی از سوی حوزه هنری و اهدای لوح و هدایا به سلاف فواخرجی به پایان رسید؛ آیینی که فراتر از یک برنامه سینمایی، به صحنهای برای همدلی هنرمندان و تأکید بر مسئولیت اجتماعی هنر در برابر رنجهای انسانی تبدیل شد.

شما چه نظری دارید؟